Arthrografia.com

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έχουν στοιχεία που για πρώτη φορά προκαλούν το ενδιαφέρον χωρίς ωστόσο να σημαίνει ότι έτσι θα εξελιχθούν τα πράγματα. Η αύξηση του ποσοστού του ΠΑΣΟΚ στην επιλογή των πολιτών αποτελεί τη δημοσκοπικά διατυπωμένη πολιτική κατάσταση, μια αύξηση που κατά τη γνώμη μου δεν οφείλεται στο κόμμα ως συλλογικότητα αλλά στον Γιώργο Παπανδρέου ως πρόσωπο. Η νοηματοδότηση της ιστορίας μέσα από πρόσωπα με βρίσκει σίγουρα αντίθετο όπως αντίθετο με βρίσκει και η αγιοποίηση προσώπων όπως έκανε χτες ο ΣΚΑΙ για τον Κ. Καραμανλή. Παρόλα αυτά δυστυχώς μέχρι σήμερα οι περισσότεροι έλληνες πολίτες των μεσαίων αστικών στρωμάτων επιλέγουν με γνώμονα τον ηγέτη, εξάλλου δεν είναι και τόσο ώριμη ακόμα η δημοκρατία μας.

Έτσι ο Γ. Παπανδρέου εμφανίστηκε σε ένα πεδίο δράσης που έπρεπε να επιδείξει όλα αυτά τα ηγετικά χαρακτηριστικά της «πυγμής», της συγκεντρωτικότητας, των ηγετικών κορωνών και της ατέρμονης αυτοπροβολής. Όσο και να διαφωνεί κανείς μαζί του σε επιλογές, οφείλει να αναγνωρίσει ότι τέτοια χαρακτηριστικά δεν διαθέτει. Κι ευτυχώς, διότι όπως αποδεικνύεται από τα συμφραζόμενα σκανδάλων σήμερα και την πλήρη βλακεία μεγάλων προσωπικοτήτων στην ελληνική πολιτική ιστορία, όλα αυτά είναι μια ρητορεία, μια ψεύτικη εικόνα προς έναν λαό που ψάχνει να εξουσιασθεί. Οι πολίτες δεν είναι λαός και η εθνική αυτοδιοίκηση πρέπει να είναι συλλογική και όχι στηριγμένη σε ηγετικούς συγκεντρωτισμούς και λαϊκό θαυμασμό βασιλικών συμβολισμών.

Με αυτούς τους όρους η θέση που αναγνωρίζει στο πρόσωπό του ο Γ. Παπανδρέου φαίνεται να είναι μια θέση μέσα στο σύνολο και όχι μια καρέκλα που θα κάθεται να γράφει τσιτάτα εσωτερικής κατανάλωσης. Οι διάφοροι μαθημένοι να εξουσιάζουν και να εξουσιάζονται αντί να συνδιοικούν, εσωκομματικοί και εκλογικό σώμα, τον μετέτρεψαν σε «Γιωργάκη», του αμφισβήτησαν διοικητικές ικανότητες και θάρρος αφού δεν τους είχε με το μαστίγιο ή δεν έδινε παραστάσεις κενού περιεχομένου κάθε φορά που μιλούσε στα ΜΜΕ. Αυτό το μοντέλο διακυβέρνησης δεν ευδοκιμούσε στη χώρα μας και δεν γνωρίζω αν θα ευδοκιμήσει στο άμεσο μέλλον. Εκείνο που μου κινεί το ενδιαφέρον είναι ακριβώς η πορεία του Γιώργου που έγινε Γιωργάκης και τώρα ξανά Γεώργιος Παπανδρέου. Αν καταφέρει να καθιερωθεί, η νίκη αυτού του ανθρώπου θα είναι ανεπανάληπτη, θα έχει κερδίσει με τον τρόπο του όλα όσα του στέρησαν εξ αρχής και θα έχει ανατρέψει μια εικόνα πλήρους απαξίωσης χωρίς να αλλάξει την ποιότητα της δράσης του. Θα είναι η πρώτη φορά που πρωθυπουργός θα αξίζει συγχαρητήρια για τη νίκη του διότι δεν του τη χάρισε κανείς, ούτε το ίδιο το κόμμα του.
Ας μη μιλήσουμε για το ΠΑΣΟΚ μετά το 93 διότι θα λερώσουμε το στόμα μας..